"ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ... ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝΝ"
(Τίτλος δανεισμένος από την ομώνυμη ταινία του, 1981)
Φεύγεις Χάρρυ Κλυνν σήμερα. Από τη χώρα του "πράσινου ήλιου, του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς". Μάη πέθανε ο Βέγγος, Μάη πέθανες κι εσύ. Εσύ, την επομένη της επετείου της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Μας έκανες να γελάσουμε για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες.
Σήμερα, ρε μπαγάσα πόντιε, δεν θα μας κάνεις να κλάψουμε. Δεν θέλουμε να κλάψουμε για σένα.
Θέλουμε να γελάμε με σένα. Θα συναντήσεις εκεί που πας και τον αγαπημένο σου συνεργάτη
Γιάννη Κακουλίδη να συνεχίσετε να γράφετε τα νέα σας κείμενα ακούγοντας "ΡΑΔΙΟ ΜΟΣΧΑ" μαζί με τον γιο σου Νίκο.
Ξεκίνησες από τα ταλέντα του Γιώργου Οικονομίδη, σε πίστεψε, σε εμπιστεύτηκε και σε έσπρωξε στην κωμωδία και εσύ με τη σειρά σου "σπρώχτηκες" στην Αμερική.
Το 1978 που επέστρεψες στην Ελλάδα, όταν εμείς νομίζαμε ότι έχουμε σώας τα φρένας, εσύ είπες ότι είμαστε "ΓΙΑ ΔΕΣΙΜΟ".
"ΔΟΞΑΣΤΕ ΜΕ" μας προέτρεψες το 1979 για να συνειδητοποιήσουμε δύο χρόνια αργότερα, το 1981,ότι έχουμε κάνει "ΠΑΤΑΤΕΣ".
Και βλέποντας -με τη διορατικότητά σου- ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, μας θύμισες με το "ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΓΙΩΡΓΟ ΣΟΥΡΗ"
ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει το 1982.
Κι επειδή είμαστε ως λαός ευκολόπιστος, το 1984 μας το είπες "ΜΑΛΑΚΑ ΠΙΟ ΜΑΛΑΚΑ".
Σε διέψευσε όμως ο μεγάλος το 1985, που μας χαρακτήρισε ως "ΕΘΝΟΣ ΑΝΑΔΕΛΦΟΝ" .
Και στα ντουζένια της σοσιαλιστικής μας πορείας ως έθνος το 1987, μας βοήθησες να συνειδητοποιήσουμε ότι
δεν έχει γίνει "ΤΙΠΟΤΑ" όλα αυτά τα χρόνια.
Έγινε όμως κάτι μεγάλο, κάτι σημαντικό, κάτι τεράστιο την ίδια χρονιά. Εκεί που την έψαχνε και δεν την έβρισκε,
"NATIN FATIN'' η μεγάλη σοσιαλιστική αγάπη.
Αλλά δυο χρόνια μετά τελείωσαν οι έρωτες και τα λουλούδια και δώσαμε "ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ" το 1989. Αντί να
περιμένουμε κούτες με πάνες ως επισφράγιση του αγνού έρωτα, εμφανίστηκαν κούτες από... πάνες.
Ώστε μετά από ένα χρόνο να γίνει η μεγάλη "ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ" το 1990.
Κι επειδή πολλοί έφαγαν με χρυσά κουτάλια και διπλές μασέλες, σκέφτηκες να μας κεράσεις λίγη
"ΓΡΑΝΙΤΑ ΑΠΟ ΤΖΑΤΖΙΚΙ" το σωτήριον έτος 1992.
Κάνοντας ένα διάλειμμα από την σάτιρα το 1997 και τιμώντας την ποντιακή καταγωγή σου
και την αγάπη σου για τον Πόντο, συμμετείχες στον δίσκο "ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΡΑΨΩΔΙΑ" που είχες την τιμή να τραγουδήσεις με τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Και συμπλήρωσες την δισκογραφία σου με τον δίσκο του 1998 "THE X KLYNN FILES, ανάποδα" αλλά και τα
"ΚΛΑΣΙΚΑ ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ" με μια επιλογή από τους δίσκους 1978-1984.
Και από ότι διαβάζω στην ιστοσελίδα σου, είχες προγραμματίσει κι άλλη δισκογραφία με τραγούδια παιδικών παραστάσεων, τραγούδια και θεατρικά κείμενα και πολλά άλλα που είχες δημιουργήσει μαζί με τους συνεργάτες σου.
Θα σε θυμόμαστε Βασίλη Τριανταφυλλίδη και από τις θεατρικές παραστάσεις και από τις κινηματογραφικές ταινίες και από τη ζωγραφική και από τα βιβλία σου!
Και μας αφήνεις να συνεχίζουμε να ζούμε σε μια χώρα "MADE IN GREECE" εντελώς "ΑΛΑΛΟΥΜ".
©SokratesDrankThePontium-Σωκράτης Σημαιοφορίδης-2018
(Τίτλος δανεισμένος από την ομώνυμη ταινία του, 1981)
Φεύγεις Χάρρυ Κλυνν σήμερα. Από τη χώρα του "πράσινου ήλιου, του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς". Μάη πέθανε ο Βέγγος, Μάη πέθανες κι εσύ. Εσύ, την επομένη της επετείου της Γενοκτονίας των Ποντίων.
Μας έκανες να γελάσουμε για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες.
Σήμερα, ρε μπαγάσα πόντιε, δεν θα μας κάνεις να κλάψουμε. Δεν θέλουμε να κλάψουμε για σένα.
Θέλουμε να γελάμε με σένα. Θα συναντήσεις εκεί που πας και τον αγαπημένο σου συνεργάτη
Γιάννη Κακουλίδη να συνεχίσετε να γράφετε τα νέα σας κείμενα ακούγοντας "ΡΑΔΙΟ ΜΟΣΧΑ" μαζί με τον γιο σου Νίκο.
Ξεκίνησες από τα ταλέντα του Γιώργου Οικονομίδη, σε πίστεψε, σε εμπιστεύτηκε και σε έσπρωξε στην κωμωδία και εσύ με τη σειρά σου "σπρώχτηκες" στην Αμερική.
Το 1978 που επέστρεψες στην Ελλάδα, όταν εμείς νομίζαμε ότι έχουμε σώας τα φρένας, εσύ είπες ότι είμαστε "ΓΙΑ ΔΕΣΙΜΟ".
"ΔΟΞΑΣΤΕ ΜΕ" μας προέτρεψες το 1979 για να συνειδητοποιήσουμε δύο χρόνια αργότερα, το 1981,ότι έχουμε κάνει "ΠΑΤΑΤΕΣ".
Και βλέποντας -με τη διορατικότητά σου- ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, μας θύμισες με το "ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΓΙΩΡΓΟ ΣΟΥΡΗ"
ότι τίποτα δεν έχει αλλάξει το 1982.
Κι επειδή είμαστε ως λαός ευκολόπιστος, το 1984 μας το είπες "ΜΑΛΑΚΑ ΠΙΟ ΜΑΛΑΚΑ".
Σε διέψευσε όμως ο μεγάλος το 1985, που μας χαρακτήρισε ως "ΕΘΝΟΣ ΑΝΑΔΕΛΦΟΝ" .
Και στα ντουζένια της σοσιαλιστικής μας πορείας ως έθνος το 1987, μας βοήθησες να συνειδητοποιήσουμε ότι
δεν έχει γίνει "ΤΙΠΟΤΑ" όλα αυτά τα χρόνια.
Έγινε όμως κάτι μεγάλο, κάτι σημαντικό, κάτι τεράστιο την ίδια χρονιά. Εκεί που την έψαχνε και δεν την έβρισκε,
"NATIN FATIN'' η μεγάλη σοσιαλιστική αγάπη.
Αλλά δυο χρόνια μετά τελείωσαν οι έρωτες και τα λουλούδια και δώσαμε "ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ" το 1989. Αντί να
περιμένουμε κούτες με πάνες ως επισφράγιση του αγνού έρωτα, εμφανίστηκαν κούτες από... πάνες.
Ώστε μετά από ένα χρόνο να γίνει η μεγάλη "ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ" το 1990.
Κι επειδή πολλοί έφαγαν με χρυσά κουτάλια και διπλές μασέλες, σκέφτηκες να μας κεράσεις λίγη
"ΓΡΑΝΙΤΑ ΑΠΟ ΤΖΑΤΖΙΚΙ" το σωτήριον έτος 1992.
Κάνοντας ένα διάλειμμα από την σάτιρα το 1997 και τιμώντας την ποντιακή καταγωγή σου
και την αγάπη σου για τον Πόντο, συμμετείχες στον δίσκο "ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΡΑΨΩΔΙΑ" που είχες την τιμή να τραγουδήσεις με τον Στέλιο Καζαντζίδη.
Και συμπλήρωσες την δισκογραφία σου με τον δίσκο του 1998 "THE X KLYNN FILES, ανάποδα" αλλά και τα
"ΚΛΑΣΙΚΑ ΗΧΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ" με μια επιλογή από τους δίσκους 1978-1984.
Και από ότι διαβάζω στην ιστοσελίδα σου, είχες προγραμματίσει κι άλλη δισκογραφία με τραγούδια παιδικών παραστάσεων, τραγούδια και θεατρικά κείμενα και πολλά άλλα που είχες δημιουργήσει μαζί με τους συνεργάτες σου.
Θα σε θυμόμαστε Βασίλη Τριανταφυλλίδη και από τις θεατρικές παραστάσεις και από τις κινηματογραφικές ταινίες και από τη ζωγραφική και από τα βιβλία σου!
Και μας αφήνεις να συνεχίζουμε να ζούμε σε μια χώρα "MADE IN GREECE" εντελώς "ΑΛΑΛΟΥΜ".
©SokratesDrankThePontium-Σωκράτης Σημαιοφορίδης-2018
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Είστε ελεύθεροι να δημοσιεύετε ό,τι σχόλια θέλετε εκτός από βωμολοχίες! Τα βρωμόλογα μου αρέσουν μόνο στο σεξ!
Αυτές τις μέρες μαθαίνω και τι είναι σεξ!