Περί Ζακ, περί παραβατικότητας, περί ουσιών και άλλων περί…
Τώρα που όλοι εκθέσαμε τις απόψεις μας για το θάνατο του νεαρού εισβολέα σε ξένη ιδιοκτησία, ας δούμε τα πράγματα και από μια άλλη οπτική γωνία.
Ξέρετε πόσοι Ζακ υπάρχουν και υπήρχαν που δεν ίδρωσε κανενός Βαλλιανάτου το αυτί, επειδή δεν ήταν μέλη της ομάδας του;
Τι σημαίνει ότι είναι μέλος μια κλειστής ομάδας; Έχει το απυρόβλητο σε ό,τι κάνει; Έχει το αλάθητο του Πάπα;
Για να μην αναφερθώ για τον Βαλλιανάτο που σε τηλεοπτική εκπομπή χθες, ενώ συνομιλούσε με τον δικηγόρο του ιδιοκτήτη του καταστήματος κι ενώ ο δεύτερος του εξέθετε τα στοιχεία της δικογραφίας σοβαρά και έντιμα, ο Βαλλιανάτος τον ειρωνευόταν ρωτώντας τον αν η ταμειακή μηχανή του μαγαζιού είναι στην εντατική και αν είναι καλά στην υγεία της.
Αλλά, αυτός ζει σε έναν άλλο κόσμο, αλλά πάντα ηγέτης μιας κλειστής ομάδας.
Παρένθεση ήταν. Επανέρχομαι.
Απλά ο θάνατος του νεαρού απέδειξε το πόσο μπερδεμένη είναι η κοινωνία και πόσο ανάγκη έχει να φτιάξει ήρωες εκεί που δεν υπάρχουν.
Μπερδεμένες αξίες, μπερδεμένα ήθη, μπερδεμένες ειδήσεις.
Γιατί επ’ ουδενί είναι ήρωας το θύμα, αλλά και σε καμία περίπτωση είναι ήρωας ο καταστηματάρχης που τον αφόπλισε.
Αυτοί που ήρθαν σε εμπλοκή με τον νεαρό –πέρα από τα βίντεο που υπήρχαν- βγήκαν μπροστά και αποδέχθηκαν την εμπλοκή τους αντρίκια και πήραν την ευθύνη των πράξεών τους με όποια συνέπεια έχει αυτό.
Η απορία μου είναι άλλη:
Οι φίλοι του που ήταν μαζί του, λίγο πριν από την εισβολή του νεαρού στο μαγαζί, γιατί δεν εμφανίστηκε κανείς τους ως αυτόπτες μάρτυρες να τον υποστηρίξουν; Να πουν τι πραγματικά συνέβη; Τι κοκταίηλ ουσιών του είχαν δώσει ώστε να μπει αλλόφρων στο μαγαζί τρεκλίζοντας ή τι τον οδήγησε σε αυτή την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά από τυχόν στερητικό σύνδρομο ναρκωτικών ουσιών;
Αλλά κρύφτηκαν πίσω από τα social media για να τον υποστηρίξουν, από τη σιγουριά του σπιτιού τους, γιατί πολύ απλά δεν έχουμε να κάνουμε με αρσενικά. Και δεν εννοώ την σεξουαλική τους συμπεριφορά που ουδόλως με αφορά, αλλά την συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από την προσωπικότητά τους.
Πού να μπλέκουν τώρα με τη δικαιοσύνη; Καλό είναι και το facebook.
Αλλά ας βάλω και τον εαυτό μου –ίσως κι εσείς αγαπημένοι μου αναγνώστες- σε ανάλογη θέση:
Ας θεωρήσω ότι έχω μαγαζί και κάθομαι ήσυχα μέσα σε αυτό
Ξαφνικά μπαίνει ένας άγνωστος κρατώντας ένα αιχμηρό αντικείμενο, ξεκάθαρα αλλόφρων και να κινείται προς το μέρος μου.
Το μόνο που θα σκεφτώ εκείνη τη στιγμή, θα είναι να πάω προς εκείνον με σκοπό να τον αφοπλίσω, εφόσον κινείται επιθετικά προς εμένα. Οφείλω να προστατεύσω τη σωματική ακεραιότητά μου.
Σε αυτά τα ελάχιστα δευτερόλεπτα, αδυνατώ να κάτσω να σκεφτώ το υπόβαθρο του νεαρού που με απειλεί.
Αν είναι ακτιβιστής, σε ποια ΛΟΑΤΚΙ κοινωνία είναι μέλος κλπ.
Εκείνη τη στιγμή το μυαλό μου είναι στην άμυνά μου.
Και δεν εννοώ αυτοδικία. Εννοώ άμυνα.
Από εκεί και μετά τα πράγματα βγαίνουν συνήθως εκτός ελέγχου.
Από τη στιγμή που αποφασίζεις να επέμβεις, σίγουρα ένας από τους δύο θα καταλήξει σε μειονεκτικότερη θέση από τον άλλον.
Θα υπάρξει τραυματισμός. Του άλλου, του δικού μου ή και των δύο.
Όλα είναι πιθανά.
Ακόμη και θανάσιμος τραυματισμός. Ίσως ο δικός μου, ίσως του εισβολέα. Από εκεί και μετά, την υπόθεση θα την αναλάβει η δικαιοσύνη για να επιβάλλει την τιμωρία.
Και δεν εξετάζω ποιος είναι ο αθώος και ποιος ο ένοχος. Ο θάνατος δεν αξίζει σε κανέναν.
Και στην μια περίπτωση και στην άλλη, ίσως να έχει αφαιρεθεί μια ζωή.
Έτσι, χωρίς λόγο!
©Σωκράτης Σημαιοφορίδης - Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018
www.SokratesDrankThePontium.gr
Τώρα που όλοι εκθέσαμε τις απόψεις μας για το θάνατο του νεαρού εισβολέα σε ξένη ιδιοκτησία, ας δούμε τα πράγματα και από μια άλλη οπτική γωνία.
Ξέρετε πόσοι Ζακ υπάρχουν και υπήρχαν που δεν ίδρωσε κανενός Βαλλιανάτου το αυτί, επειδή δεν ήταν μέλη της ομάδας του;
Τι σημαίνει ότι είναι μέλος μια κλειστής ομάδας; Έχει το απυρόβλητο σε ό,τι κάνει; Έχει το αλάθητο του Πάπα;
Για να μην αναφερθώ για τον Βαλλιανάτο που σε τηλεοπτική εκπομπή χθες, ενώ συνομιλούσε με τον δικηγόρο του ιδιοκτήτη του καταστήματος κι ενώ ο δεύτερος του εξέθετε τα στοιχεία της δικογραφίας σοβαρά και έντιμα, ο Βαλλιανάτος τον ειρωνευόταν ρωτώντας τον αν η ταμειακή μηχανή του μαγαζιού είναι στην εντατική και αν είναι καλά στην υγεία της.
Αλλά, αυτός ζει σε έναν άλλο κόσμο, αλλά πάντα ηγέτης μιας κλειστής ομάδας.
Παρένθεση ήταν. Επανέρχομαι.
Απλά ο θάνατος του νεαρού απέδειξε το πόσο μπερδεμένη είναι η κοινωνία και πόσο ανάγκη έχει να φτιάξει ήρωες εκεί που δεν υπάρχουν.
Μπερδεμένες αξίες, μπερδεμένα ήθη, μπερδεμένες ειδήσεις.
Γιατί επ’ ουδενί είναι ήρωας το θύμα, αλλά και σε καμία περίπτωση είναι ήρωας ο καταστηματάρχης που τον αφόπλισε.
Αυτοί που ήρθαν σε εμπλοκή με τον νεαρό –πέρα από τα βίντεο που υπήρχαν- βγήκαν μπροστά και αποδέχθηκαν την εμπλοκή τους αντρίκια και πήραν την ευθύνη των πράξεών τους με όποια συνέπεια έχει αυτό.
Η απορία μου είναι άλλη:
Οι φίλοι του που ήταν μαζί του, λίγο πριν από την εισβολή του νεαρού στο μαγαζί, γιατί δεν εμφανίστηκε κανείς τους ως αυτόπτες μάρτυρες να τον υποστηρίξουν; Να πουν τι πραγματικά συνέβη; Τι κοκταίηλ ουσιών του είχαν δώσει ώστε να μπει αλλόφρων στο μαγαζί τρεκλίζοντας ή τι τον οδήγησε σε αυτή την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά από τυχόν στερητικό σύνδρομο ναρκωτικών ουσιών;
Αλλά κρύφτηκαν πίσω από τα social media για να τον υποστηρίξουν, από τη σιγουριά του σπιτιού τους, γιατί πολύ απλά δεν έχουμε να κάνουμε με αρσενικά. Και δεν εννοώ την σεξουαλική τους συμπεριφορά που ουδόλως με αφορά, αλλά την συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται από την προσωπικότητά τους.
Πού να μπλέκουν τώρα με τη δικαιοσύνη; Καλό είναι και το facebook.
Αλλά ας βάλω και τον εαυτό μου –ίσως κι εσείς αγαπημένοι μου αναγνώστες- σε ανάλογη θέση:
Ας θεωρήσω ότι έχω μαγαζί και κάθομαι ήσυχα μέσα σε αυτό
Ξαφνικά μπαίνει ένας άγνωστος κρατώντας ένα αιχμηρό αντικείμενο, ξεκάθαρα αλλόφρων και να κινείται προς το μέρος μου.
Το μόνο που θα σκεφτώ εκείνη τη στιγμή, θα είναι να πάω προς εκείνον με σκοπό να τον αφοπλίσω, εφόσον κινείται επιθετικά προς εμένα. Οφείλω να προστατεύσω τη σωματική ακεραιότητά μου.
Σε αυτά τα ελάχιστα δευτερόλεπτα, αδυνατώ να κάτσω να σκεφτώ το υπόβαθρο του νεαρού που με απειλεί.
Αν είναι ακτιβιστής, σε ποια ΛΟΑΤΚΙ κοινωνία είναι μέλος κλπ.
Εκείνη τη στιγμή το μυαλό μου είναι στην άμυνά μου.
Και δεν εννοώ αυτοδικία. Εννοώ άμυνα.
Από εκεί και μετά τα πράγματα βγαίνουν συνήθως εκτός ελέγχου.
Από τη στιγμή που αποφασίζεις να επέμβεις, σίγουρα ένας από τους δύο θα καταλήξει σε μειονεκτικότερη θέση από τον άλλον.
Θα υπάρξει τραυματισμός. Του άλλου, του δικού μου ή και των δύο.
Όλα είναι πιθανά.
Ακόμη και θανάσιμος τραυματισμός. Ίσως ο δικός μου, ίσως του εισβολέα. Από εκεί και μετά, την υπόθεση θα την αναλάβει η δικαιοσύνη για να επιβάλλει την τιμωρία.
Και δεν εξετάζω ποιος είναι ο αθώος και ποιος ο ένοχος. Ο θάνατος δεν αξίζει σε κανέναν.
Και στην μια περίπτωση και στην άλλη, ίσως να έχει αφαιρεθεί μια ζωή.
Έτσι, χωρίς λόγο!
©Σωκράτης Σημαιοφορίδης - Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018
www.SokratesDrankThePontium.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Είστε ελεύθεροι να δημοσιεύετε ό,τι σχόλια θέλετε εκτός από βωμολοχίες! Τα βρωμόλογα μου αρέσουν μόνο στο σεξ!
Αυτές τις μέρες μαθαίνω και τι είναι σεξ!