Λίγα λόγια της Λουκίας Χανά για τον Θεόδωρο Γιαννακάκη.
Για να είναι αποτελεσματικός ο αγώνας κατά του καρκίνου δεν αρκούν μόνο
τα φάρμακα. Πρέπει ο ασθενής να έχει τη σωστή ψυχολογική στήριξη.
Στην οικογένεια αλλά και στο θεραπευτικό περιβάλλον.
Συγκεκριμένα τα πάντα ξεκινούν από τον
υπεύθυνο θεράποντα. Ο καρκινοπαθής όχι μόνο κρέμεται από τα χείλη του,
αλλά μετράει το βλέμμα του, την κάθε κίνηση του χεριού του, ακόμη και η
παραμικρή λέξη που μπορεί να προφέρει, ένα «ίσως», ένα «μπορεί»,
ένα «βεβαίως» είναι ικανή να του δώσει δύναμη κι ελπίδα ή αντίθετα
να τον κάνει να χάσει το κουράγιο του. Γι’αυτό ο γιατρός δεν είναι επάγγελμα
αλλά λειτούργημα. Το πιο σημαντικό απ’ όλα. Για να να καταπολεμήσουμε λοιπόν
τον καρκίνο χρειαζόμαστε τέτοιους γιατρούς που παράλληλα με τις γνώσεις και τις
ικανότητές τους να ξεχειλίζουν από ανθρωπιά. Έτσι έχουμε ελπίδες να θεραπευτούμε
ολοκληρωτικά σε σώμα, πνεύμα και ψυχή. Κάποιοι εξ ημών είχαμε την τύχη να πέσουμε
στα χέρια τέτοιων γιατρανθρώπων. Μακάρι να την έχουν όλοι οι άνθρωποι.
Αυτή είναι η ευχή μου για τη μέρα που ξημερώνει
μαζί μ’ ένα τεράστιο ευχαριστώ στον δικό μου γιατράνθρωπο,
που από τις τόσες περγαμηνές του,
απείρως πιο σπουδαία θεωρώ τη γενναιόδωρη ψυχή του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Είστε ελεύθεροι να δημοσιεύετε ό,τι σχόλια θέλετε εκτός από βωμολοχίες! Τα βρωμόλογα μου αρέσουν μόνο στο σεξ!
Αυτές τις μέρες μαθαίνω και τι είναι σεξ!