ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΠΟ ΠΟΝΤΙΟ ΚΑΙ ΑΜΥΑΛΟ ΑΝΑΛΥΤΗ

Ζούμε εποχές απείρου κάλους!
Μεταναστευτικό, κορονοευτικό και δε συμμαζεύεται.
Στην άκρως καταναλωτική εποχή που ζούμε, μας έχουν πουλήσει αυτοκίνητα μικρά, μεγάλα, μεγαλύτερα με δύο, με τρεις, με δεκατρείς αερόσακους, με κίνηση σε δύο, σε τέσσερις τροχούς και εμείς οι ανεπτυγμένοι τα αγοράσαμε.
Μας έχουν πουλήσει τηλέφωνα με κουμπιά, χωρίς κουμπιά, με γυάλινες οθόνες αφής, ματιάς, δάχτυλου και εμείς τα αγοράσαμε.
Μας έχουν πουλήσει κοινωνικά δίκτυα να ανεβάζουμε φωτογραφίες με φαγιά, με βουνά, με λαγκάδια, με γκόμενες, με γκόμενους ημίγυμνους και μη και πήγαμε και τα κάναμε μέρος της ύπαρξής μας για να νιώσουμε ότι είμαστε κάποιοι.
Μας πούλησαν σπίτια μικρά, μεγάλα, μονόπατα, δίπατα, τρίπατα, με έξυπνα παράθυρα και έξυπνες συσκευές και εμείς τα αγοράσαμε.
Μας πούλησαν δάνεια διακοπών, αγορών, ανάπτυξης επιχειρήσεων και εμείς πήγαμε και τα αγοράσαμε.
Μας πούλησαν ψέμματα, μας ξαναπούλησαν ψέμματα κι εμείς πήγαμε και τα αγοράσαμε και αυτά.
Μας πούλησαν, μας πούλησαν, μας πούλησαν (η λέξη έχει δύο έννοιες: του εμπορίου και της κοροϊδίας) κι εμείς αγοράσαμε, αγοράσαμε, αγοράσαμε.
Κάποιοι τα χαρήκαμε όλα. Κάποιοι τα χαρήκαμε λιγότερο.
Έχουμε αναπτυχθεί και βιωτικά, αλλά και νοητικά.
Αλλά έχει φτάσει η στιγμή που η πλειοψηφία έχει μπουχτίσει να αγοράζει και υλικά αγαθά και πολιτικά αγαθά. Δεν έχουν τι άλλο να μας πουλήσουν. Η τεχνολογία έχει φτάσει στο πικ της με μια έξαρση τα τελευταία χρόνια.
Ο κόσμος έχει σταματήσει να αγοράζει και να μασάει κουτόλογα. Δεν του κάνει πλέον καμία εντύπωση μια νέα αγορά. Πόσα να αγοράσει πια; Είναι τούμπανο από τα καταναλωτικά αγαθά.
Τι θα κάνουν οι φραγκάτοι κατασκευαστές και διαχειριστές του κόσμου;
Πρέπει να βρουν νέους στόχους, νέα θύματα για να πουλήσουν.
Στον ανεπτυγμένο κόσμο τα εξάντλησαν. Τον "ανάπτυξαν". Πόσο ακόμη. Βλέπουν ότι δεν πάει άλλο.
Πού θα στραφούν; Μα στον λεγόμενο υποανάπτυκτο κόσμο. Εκεί που υπάρχουν περιθώρια να πουλήσουν εκ νέου ελπίδες για απόκτηση όλων των παραπάνω. Εκεί έρχεται η νέα τάξη πραγμάτων. Αλλάζουν οι "ρυθμιστές" την ισορροπία του κόσμου. Εκεί μπορούν να πουλήσουν ελπίδες ανάπτυξης αλλά δεν μπορούν όμως να αγοράσουν εκείνοι αυτές τις ελπίδες λόγω χαμηλού βιωτικού επιπέδου.
Πώς λοιπόν, θα τις αγοράσουν; Με τι λεφτά;
Εκεί έρχονται οι επιδοτήσεις για να σταθούν στα πόδια τους οι μετανάστες. Τους δίνουν ψίχουλα, εκείνοι τα αρπάζουν γιατί σε σχέση με αυτά που είχαν στις πατρίδες τους αυτά είναι υπέρογκα ποσά και έτσι να ξεκινήσουν δουλειές δικές τους και να μπουν κι εκείνοι στο τρυπάκι της ανάπτυξης. Είναι παρθένος κόσμος που θέλει κι εκείνος να "αναπτυχθεί".

Αυτός είναι ο νέος στόχος των παγκόσμιων ρυθμιστών, ηγετών, όπως θέτε πείτε το.
Ναι, αλλά πώς θα χωρέσουν αυτοί -με τα χρήματα που θα επιδοτηθούν- και θέλουν να ανοίξουν ένα μαγαζί για παράδειγμα;
Εκεί έρχεται ο πανδημίας και υποχρεώνει τους αναπτυγμένους επιχειρηματίες πχ στην εστίαση, εκεί που θα έμπαζαν στο μαγαζί τους 50 άτομα, να βάζουν μόνο 25. Τα άλλα 25 άτομα που περισσεύουν πού θα πάνε; Μα στους εκκολαπτόμενους μαγαζάτορες-μετανάστες. Έτσι, λοιπόν, τους εξασφαλίζουν και την πελατεία για μαγιά.
Αυτή είναι μια περίπτωση που τριγυρνάει στο ποντιακό και ανύπαρκτο μυαλουδάκι μου σε ακόμη τόσες που θα φανούν στην πορεία της νέας τάξης πραγμάτωνε.
Μην απορείτε λοιπόν, γιατί τόση μεγάλη πρεμούρα για τους μετανάστες. Είναι τα νέα θύματα μιας ανάπτυξης. Αυτό είναι.
Και η ανάπτυξή τους αυτή τι θα φέρει;
Θα φέρει και τη λύση στην υπογεννητικότητα.
Πώς;
Μα, εμείς οι αναπτυγμένοι έχουμε τόσα υλικά αγαθά βάλει στη ζωή μας, έχουμε τόσες ανάγκες να καλύψουμε λόγω καταναλωτισμού, που δεν μας περισσεύουν χρήματα για να κάνουμε παιδιά. Μα πώς θα μεγαλώσουμε τα παιδιά μας; Έχουμε να συντηρήσουμε αυτοκίνητα, κινητά, σπίτια, δάνεια και ένα σωρό καταναλωτικές αρλούμπες που έγιναν μέρος της ζωής μας και έχουμε πειστεί ή μας έχουν πείσει ότι δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτές. Και αυτό γίνεται εις βάρος των νέων γεννήσεων.
Οι μη αναπτυγμένοι λαοί, όντας στην αρχή της ανάπτυξής τους, μην έχοντας ακόμη τόσες υλικές ανάγκες, θα κάνουν παιδιά. Δεν έχουν μπει ακόμη στο τρυπάκι του καταναλωτισμού. Θα μειωθεί η υπογεννητικότητα που θα έχει ως αποτέλεσμα νέους μελλοντικούς υποψήφιους αγοραστές αλλά και νέο ανθρώπινο δυναμικό ελαχίστων χρηματικών απαιτήσεων. Γιατί εμείς παρα-αναπτυχθήκαμε, παρα-σπουδάσαμε, παρα-διεκδικήσαμε και ζητάμε πολλά από τους εργοδότες και δεν τους συμφέρουμε οικονομικά, αλλά κυρίως δεν τους συμφέρουμε νοητικά.
Ξεκινάνε τον κόσμο από την αρχή. Αυτό κάνουν.
Αλλά είμαστε και κάποιοι που πιστεύουμε ότι ο κορονοϊός τριγυρνάει στα πανηγύρια. Κάποιοι είμαστε για τα πανηγύρια, αλλά όχι όλοι, όμως.
Τα... σεβαστά μου σέβη.-